DOS

Fragile Allegiance

In the end this is a highly addictive, beautiful and engaging game and you should definitely give it a go. This remains one of my favorite strategy games and although it lacks a lot in the way of statistics and tactical warfare, it still offers more than enough of a challenge. Highly recommended!

Fragile Allegiance er meget helstøbt lavet. Grafikken er temmelig flot, og lyden holder sig pænt over gennemsnittet. Spillets design er lækkert; alle knapper reagerer prompte, og menuerne glider lynhurtigt ind og ud ad skærmen på en særlig måde, som enhver haj vil genkende som god programmering.

Fragile doet misschien op ht eerste zicht een beetje denken aan Master Of Orion, toch is er bij Fragile één vrij belangrijk verschil: je bent niet de heer en meester van het heelal, maar slechts een kleine garnaal die in een verre sector zoveel mogelijk waardevolle mineralen moet trachten te ontginnen op de talrijke asteroiden die daar rondvliegen. Het voordeel van Allegiance is ook dat je niets meer moet gaan uitvinden. Alle technieken, wapens, ruimteschepen, teleportsystemen en dergelijke, bestaan reeds, en staan ter beschikking voor iedereen die voldoende geld bij zich heeft om de bouwplannen aan te kopen. Het lijkt misschien allemaal wel heel interessant, maar spijtig genoeg valt er in werkelijkheid maar weinig spanning te beleven. Omdat je niets moet uitvinden, krijgt geld een veel te belangrijke rol.

Sometimes the most initially impenetrable games turn out to be the best. And sure enough, while getting to grips with Fragile Allegiance is going to take at least three days of head-scratching it turns out to be a fine game of space strategy.

Wer bereits Ascendancy oder Master of Orion 2 auf seiner Festplatte hat, kann vom Kauf absehen; als Routiniert fühlt man sich über kurz oder lang schlitweg unterfordert. Revolutionäres bietet Fragile Allegiance also nicht, aber für Hin-und-wieder-Strategiespieler mit dem Wunsch nach limitierter Komplexität ist das Programm wie geschaffen - zumal man mit nachahmenswerten Tutorials angelernt wird.

Fragile Allegiance is a decent addition to the conquer-the-galaxy genre; unfortunately, there are too many other good games competing with this title. I particularly enjoyed the real-time factor of the game. It was neat watching your colony grow as time progressed rather than clicking on a button to instantly get to the next point. Although the graphics are crisp, it would have been nice to have more variety to keep the senses refreshed. Ditto for the music. I do recommend this to anyone who wants the twist of real-time strategy added to the genre, and to those with multiplayer capability. This is a good bridge between micromanagement games like SimCity and conquer-the-galaxy games like Ascendancy and MOO II. There will be people who love this game, and people who quickly tire of it, especially considering the lack of a storyline to follow in campaign mode.

Interplay tries to make a game out of deep space asteroid mining.

Kedeligt er det, at spillet aldrig rigtig får gnisten til at springe. Om man angriber eller forsvarer sig og bruger rumskibe eller missler, har ingen ydre effekt på kampene. De udfolder sig automatisk på skærmen, mens spilleren passivt ser til. Det er alt sammen med til at skade spillet, og man har nu et produkt, der ikke tåler mere end to-tre gennemspilninger.

Lukewarm-to-enthusiastic gamers who find many empire builders dry, ugly, and unengaging will probably appreciate the more personal nature of Fragile Allegiance. On the other hand, veteran, teeth-clenching types who eat Civilization for breakfast will probably consider Fragile Allegiance a public menace for the very same reasons. One logistical misstep or well-placed warhead can ruin your whole fragile day, and probably will. Proceed with caution.

Eine Sache muß ich Fragile Allegiance zugute halten: Gäbe es solche Spiele nicht, wüßte man Juwelen wie Master of Orion 2 gar nicht richtig zu schätzen. Der zweite Punkt ist die besondere Form von Realismus. Denn genau so stelle ich mir das Leben auf einer Bohrplattform oder eben einer Bergbausiedlung im Weltraum vor - langweilig bis ins Mark.