PlayStation 2

Broken Sword: The Sleeping Dragon

Broken Sword – The Sleeping Dragon will remind you what adventure games used to be about, good old-fashioned puzzle-solving adventure. This Christmas; Sit back, dim the lights, and prepare for one hell of a mystery adventure!

Broken Sword: Shadow of the Templars was one of the first games I played on PlayStation. It's blend of puzzles, engaging characters and a strong narrative were a welcome change from a plethora of football games, arcade racers and un-ambitious platform titles.

Leider wird man den Eindruck nicht so recht los, dass es sich bei der PS2 Version von 'Baphomets Fluch 3' um einen Schnellschuss seitens THQ handelt. Mit Ausnahme der Steuerung, die dank des Gamepads sehr komfortabel ist, sind alle Aspekte des Spiels auf dem PC besser oder zumindest gleichwertig. Spieler, deren Rechner aufgrund der Hardwareanforderungen in die Knie gehen und die die etwas schwächere Grafik und längere Ladezeiten in Kauf nehmen, können aber dennoch zugreifen.

There simply aren't enough games like Broken Sword and that's a real shame in my book. With a gripping plot, instinctive controls and superb voice acting, The Sleeping Dragon is the sort of game that you can enjoy on a rainy day, curled up in front of the TV. Laced with humour and charm, it'll capture your imagination in a way that not many games can. Forget the usual mindless zombie killing, this is an adventure game and one that does the genre proud.

Due to the nature of the game it's not going to be one for everyone. The younger or less patient among you would probably be better going for a faster paced game. Adventures are slow, progressive games but are also very rewarding. Anyone who has found memories of any of the games mentioned earlier will get a lot from this.

This might seem like a negative review and I suppose I have highlighted some of the games weaker points but I'd still recommend this game to fans of the series. Whilst there are some problems with the game the quality of the story will help you to ignore most of the aforementioned faults and will keep you playing for about the 10-12 hours it takes to finish the game. The puzzles aren't particularly difficult but I suppose for most this will be a major selling point.

Broken Sword 3 is niet de nieuwe, next-gen adventure geworden waar we op gehoopt hadden. Het spel laat daarvoor teveel steekjes vallen. Vooral de moeilijkheidsgraad van de puzzels en de aard van de puzzels, zorgen ervoor dat het spel zich niet kan meten aan de eerste twee delen, en al helemaal niet aan de échte klassiekers in het genre. Toch is de 3D aanpak zeker lovenswaardig, al is de interface lang niet zo uniek als men ons wil doen geloven. Largo Winch, dat in 2002 verscheen, kwam met nagenoeg dezelfde interface op de proppen. Adventurefans die echt snakken naar een nieuwe titel, of mensen die van het genre willen proeven, doen met Broken Sword: The Sleeping Dragon zeker geen miskoop. Toch mist het spel net de afwerking en de diepgang, die we van een topgame mogen verwachten.

Je serai un peu plus mitigé que Jihem dans ma note finale. Certes, le jeu est plaisant mais il faut, à mon sens, avoir joué aux épisodes pécédents pour vraiment l'apprécier compte tenu de sa technique chancelante et ses énigmes à la Tomb Raider qui n'ont rien à faire là. Il m'est d'avis que ceux qui veulent découvrir la série ou les jeux d'aventure risquent d'être déçus, ce qui est bien dommage. Pour tous les autres, vous devriez malgré tout passer un bon moment en compagnie de Nico et Georges.

What saves The Sleeping Dragon is the sheer level of personality it exudes, and since this may not hit home with those not yet familiar with the series, it is arguable that Revolution's latest instalment has not fulfilled it's remit to broaden the appeal of this aging genre. Newcomers ought not be put off entirely, however; the game retains that rare quality of enabling its quirks and annoyances to grow on the player, and even become central to the experience. So for gamers who simply could not forgive Resident Evil's door-opening loading pauses, or Tomb Raider's instant deaths, or Metal Gear Solid's Codec conversations, caution is advised.

Jag förstår inte varför äventyrsspel måste följa en så tydlig mall. Även om Revolution har försökt erbjuda ett par alternativa lösningar och varianter på ett par ställen, är spelet fortfarande oerhört linjärt och vad som oftast är ett intelligent äventyr slutar ibland med att man springer runt och provar alla sina föremål på allt och alla i jakt på rätt lösning. Det, i kombination med dialogens stelhet, gör att man spelar The Sleeping Dragon lite med tankarna på annat håll. Visst är det bra, men det kunde ha varit så mycket bättre.