Windows

Cuban Missile Crisis: The Aftermath

Ostatecznie, po wielu godzinach walki i solidnym napromieniowaniu swojej czaszki, mogę już wydać werdykt: Kryzys Kubański to bardzo dobra, wręcz świetna gra, której jednak zabrakło pewnego wykończenia. Parę pomysłów należałoby dopracować, parę innych lepiej wykonać... Z drugiej jednak strony, biorąc pod uwagę niewielką cenę gry, trzeba sobie uświadomić, że Kryzys Kubański oferuje naprawdę rewelacyjny stosunek miodności i jakości do ceny... Za dwa razy większe pieniądze zastanowiłbym się czy warto z czystym sumieniem polecić „Kryzys...” choć byłbym daleki od ostrzegania przed tą grą. Teraz jednak podpisuję się wszelkimi dostępnymi kończynami – ta gra to dobry nabytek. Nie mam też wątpliwości, co do oceny. Czyli, panowie – do boju. Hełmy włóż! I czyścić mi to radioaktywne bagno...

Kryzys Kubański to gra strategiczna w której będziemy walczyć o dobro, lub też zło całego świata. Gra oferuje mnóstwo jednostek i pozwala na walkę w wielu częściach świata. Rozbudowy system zarządzania maszynami sprawia, że gra posiada wysoką grywalność i nie znudzi się zbyt szybko. Największym minusem programu jest niestety grafika oraz dźwięk, które z powodu starego silnika graficznego, nie są zbyt efektowne!

Podsumowując najnowsze dzieło studia G5 Software mogę śmiało powiedzieć, iż jest to gra warta zainteresowania wymagającego stratega. Pomimo mało przejrzystych i powtarzających się scenariuszy nie możemy narzekać na nudę, a w miarę wysoki poziom trudności zmusza do kombinowania przy oblężeniu kolejnej fabryki. Nienajlepszą oprawę graficzną natomiast wynagrodzą nam niewygórowane wymagania sprzętowe, które jak na 2006 rok są do zaakceptowania. Dodatkowo niska cena i kilkanaście godzin rozgrywki potrzebnych na ukończenie gry są sporymi atutami zachęcającymi do sięgnięcia po Kryzys Kubański na sklepowe półki.

Despite these flaws, you can't help but admire some of the new ideas that Cuban Missile Crisis brings to the strategy genre. The strategic map is well done, so it feels much more like a cool wargame than it does a real-time-strategy game. The way that success on the battlefield affects your strategic standing, and vice versa, is also an interesting aspect. Still, Cuban Missile Crisis is very much geared toward serious strategy fans that have the patience for long, drawn-out games, or for anyone who's a fan of bleak, postapocalyptic futures.

The Day After beweist mal wieder, dass Grafik eben nicht alles ist, denn hinter der faden Fassade steckt ein anspruchsvolles Spiel. So muss ich im motivierenden Rundenmodus Angriffe geschickt planen und in den spannenden Echtzeit-Schlachten stets taktisch klug vorgehen. Einsteiger verzweifeln zwar, Profis hingegen freut’s – zumal das Spiel nur 30 Euro kostet. Für eine eventuelle Fortsetzung wünsche ich mir neben besserer Präsentation nur eine gescheite Story – The Day After ist zu steril

Kryzys Kubański to wartościowa gra, szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę jej bardzo niską cenę (została ona wydana w pakiecie Rewolucja Cenowa za 29,90 zł). Dzięki aż czterem stronom kampanii i wielu misjom dla każdej z nich, zapewnia zabawę na długo. Ponadto przedstawia dość ciekawą historię alternatywną, z jaką nie spotkałem się jeszcze w innych grach. Szczegółowe dopracowanie jednostek, niskie wymagania systemowe, dobra wersja polska, a także uwzględnienie konieczności zaopatrywania własnych jednostek w paliwo, amunicję i części zamienne wyróżnia ten tytuł spośród innych RTSów. Dobra gra na długie zimowe wieczory.

The game has some fine elements, but feels a little too directed at times and while pulling two diverse genres together is novel, not really enough attention was paid to either to create an experience that will draw players back time and again.

Perhaps the title's most innovative and irritating feature is that the campaign is set across a turn-based map. So, rather than a linear set of missions, you can decide your own objectives. The problem is that déjà vu quickly sets in as there are only a handful of map templates. What's more, without a proper Skirmish or multiplayer option, if you're adverse to such hardships it won't be long before you're pining for something more upbeat.

Argh! Wer bitte soll diese Schlachten gewinnen? Die KI ist schon auf "normaler" Stufe so heftig, dass es mir die Schuhe auszog. Viel schlimmer jedoch ist, dass das Spielprinzip auch nicht den kleinsten Fehler verzeiht. Ich habe praktisch nie Truppen zum "Verheizen" übrig und kann mir Verluste somite nicht leisten. Erschwerend kommt hinzu, dass die KI fast immer aus der Defensive agiert und ich gegen eingegrabene Feinde anstürme. Trotz Pausenfunktion kam bei mir nie wirkliche Freude auf. Gerade die fummelige Steuerung der Soldaten im Dreipixelhoch-Format sorgt für Frust. Schade eigentlich, denn der Strategiepart und das recht unverbrauchte Szenario haben mir gut gefallen.

To summarize, Cuban Missile Crisis: The Aftermath is a good idea that suffers from mediocre execution. The concept of fighting a global conflict during the early years of the Cold War is novel and the game includes a great range of units that reflect the period. The dynamic strategic campaign is also a welcome addition and works well. However, where the game’s strength should lie is in the tactical mode, yet this is disappointingly weak, particularly in single-player mode. I would therefore only recommend this game to someone who has an interest in post-World War II alternative history and is able to find a multiplayer opponent.

After all was said and done, I came out disappointed in Cuban Missile Crisis: The Aftermath. The turn-based elements and the ability to fight where you want to fight as you go through the chapters are some nice features, but they just aren't enough to set the game apart. The idea of an alternate history after the Cuban Missile Crisis is very intriguing and has potential, but unfortunately there isn't much done with it and the game is left feeling like just another RTS.

Mit dem gleichnamigen Kinofilm von 1983 hat The Day After nur dieses beklemmende Gefühl gemein. Hier aber ausgelöst durch beginnenden Augenkrebs und dem merkwürdigen Einheiten-Management. Aber das ist bekanntlich Geschmackssache.

Blitzkrieg und Sudden Strike Fans die nach neuem Futter lechzen und keine Angst vor extremen Schwierigkeitsstufen haben werden sich vielleicht wohl fühlen, zumal die 40 Missionen auch für lange Unterhaltung sorgen können.

Overall, Cuban Missile Crisis takes an interesting strategic component and surrounds it with a mediocre presentation, dated graphics, and a game engine that has as many problems as it did when it was first released. Best leave this one to the hardcore Sudden Strike fans and those who’ve spent their lifetimes obsessing over what would have happened had the world gone to war in 1962.

To say I am disappointed would be an understatement. Cuban Missile Crisis is a very interesting idea for a game, and perhaps investigating how history could have turned out if things were different is a new avenue for game developers to go down. However, they may be put off by this confused and unorganised showing. I think the game would have benefited more from focussing on the tactical aspect of war, rather than the all-out attack aspect of war. The tactical gameplay that Cuban Missile Crisis does have is very weak, and poorly thought-out. The only saving grace is the multi-player mode; where you can actually have mind-games with someone else; and where you can get real enjoyment from defeating someone on the battlefield.

So there you have it, essentially this is two games in one, a turn based war game and a real time battle game. Both aspects of the game leave something to be desired, the real time aspect more than the turn based however, as the AI stacks the odds so firmly in the enemies favor. This does teach us a lesson though. No-one wins a war, man. Especially not in this game.

Lorsqu'on commence une partie de The After Day, on se dit que le scénario est plutôt original et que l'histoire promet d'être intéressante mais on déchante vite. En effet, celle-ci devient vite assez peu excitante à cause d'une narration catastrophique. Des textes, rien que des textes qui jurent avec la scène d'intro montrant des images d'archives et des séquences en images de synthèse. Bref, l'intérêt qu'on avait au départ s'essouffle vite et des défauts apparaissent : les phases de wargame sont très limitées et les phases STR n'arrivent pas à relever le niveau à cause d'un pathfinding assez médiocre.

To summarize, Cuban Missile Crisis is difficult to learn, it is difficult to play, and it is difficult to find a reason to keep playing. People who might like this game include people who enjoy frustration, complicated game play, butchered English, and loosing time and time again.