Windows

Tom Clancy's Splinter Cell

От сравнений с популярным консольным сериалом Metal Gear Solid не скрыться, поэтому давайте сразу расставим точки над "i". MGS — добротный японский НФ-боевик со всеми полагающимися атрибутами в лице антропоморфных роботов, неуместных в серьезном жанре комедийных эпизодов и сценаристов, выдавливающих слезы мозолистыми руками. В Splinter Cell этого нет. Сэм Фишер словно сошел со страниц очередного технотриллера Клэнси. Суровый, решительный, опытный боец, предпочитающий действие пространной болтовне и драматическим мизансценам. Его друзья — не маленькие комочки свинца, но тени, и пользуется он ими не хуже, чем кулаком, винтовкой и пистолетом. Они помогают ему независимо от специфики задания, будь то взлом главного сервера ЦРУ, спасение программистов концерна "Калинатек" от лап русских мафиози или подслушивание важных бесед во дворе китайского консульства.

Une merveille, tout simplement. Un gameplay riche et une réalisation à couper le souffle. Les maigres reproches que l'on pourrait adresser à SC sont loin de gâcher le plaisir de jeu. Le titre a eu droit à son 19/20 sur console, je ne vois pas de raison de l'en priver sur PC.

Without a multiplayer option, there is no love here for gamers looking to silently dispatch friends and family members online. But the key to the success of Splinter Cell is blissful single-player interactivity. There has never been an action shooter, or any game for that matter, that allows a character such a level of control over their environment. Fisher seems to be able to climb, smash or otherwise exert influence on virtually everything he sees. This freedom of movement, accompanied with fiendishly clever level design, compelling visual flourish and ingenious gadgetry makes Sam Fisher the top card in ANY most wanted game deck.

Chimes don't play when you open a door and a giant arrow doesn't point you to an end of a level, but the path from start to finish, however hard and requiring of reloads it might be, warrants and deserves the full attention of the PC gaming audience, regardless of whether or not they've already played the Xbox version. When properly powered, Splinter Cell is a supremely enjoyable product.

Splinter Cell är alltså ett spel som kombinerar det bästa i dagens shooters med smygelementen från Deus Ex, och dessutom gör det så snyggt och lättspelat att man knappt kan sluta. När spelet tog slut blev jag riktigt ledsen, men förhoppningsvis blir det en lika bra uppföljare någon gång inom en nära framtid. Vi vill se mer av Sam Fisher, hans akrobatiska konster och extrema gadgets, och vi vill se det snart.

Met de beste ingame graphics tot op heden en gameplay om U tegen te zeggen, is dit de nieuwe standaard in het stealth/action genre.

Overall, Ubi Montreal has done an admirable job on porting the game to the PC. For all intents and purposes, this is a very straightforward port with a lot of technical tweaks and some minor gameplay adjustments. There is still no multiplayer support, but the replay value is certainly increased by the fact that you will probably be compelled to finish the game on "hard," too. Splinter Cell (PC) is a successful continuation of the series and a worthy successor to the Xbox version. What this translates to, in other words, is one kick-ass sneaker shooter which every self-respecting PC gamer should own in their collection.

Desalniettemin behoort Splinter Cell grafisch tot de beste games ooit, en verdient hij wat ons betreft ook op zijn andere aspecten een podiumplaats. Hulde voor Ubi Soft Canada.

Splinter Cell ist mein neues Action-Evangelium: Die perfekte Mischung aus Schleichen, Tricksen und Ballern wird einfach nie langweilig! Und dank Quicksave-Funktion kann ich jede noch so schwere Passage auf zig Arten ausprobieren. So stört mich kaum, dass der Waffenwechsel manchmal zu einer kleinen Ewigkeit verkommt. Begeistert halte ich inne, als Sam an einer wurmstichigen Wand entlangschleicht und sich kleine Lichtstrahlen auf seinem Luxuskörper brechen. Schade nur, dass die Spielzeit mit meinem Helden so schnell vorbei ist – ein paar Levels mehr wären angemessen gewesen. Und einen Mehrspielermodus mit den coolen Gagdets könnte ich mir auch spannend vorstellen. Denn genau so müssen moderne Spiele sein – intelligent und grafisch auf der Höhe.

Das klingt jetzt vielleicht bescheuert, aber ich glaube, dass mich Splinter Cell zu einem besseren Spieler gemacht hat. Hier lernen Sie, eine Situation in Sekundenbruchteilen einzuschätzen, um am Leben zu bleiben. Alarmierte Wachen stürmen herbei! Verstecke ich mich in der Nische dort drüben? Soll ich mich lieber ans Heizungsrohr klammern, das an der Decke entlangläuft? Lasse ich mich auf ein Feuergefecht ein, oder mache ich mich unauffällig aus dem Staub? Greife ich mir einen Wachmann als lebenden Schutzschild? Jeder einzelne Abschnitt des Spiels fordert die Kreativität des Spielers. Spielspaß pur und Mega-Optik - Splinter Cell ist ein Meisterwerk!

If you grow bored with twitch-action mayhem, rocket launchers and the dumbest enemies ever, then you may want to step into Sam Fisher's quiet and quite menacing shoes. Likewise, if you enjoy the notion of taunting your hapless victims from the shadow and weep every time Buffalo Bill puts on his night-vision goggles in The Silence of the Lambs, you too should definitely give this game a gander. And finally, if you just like video games and own a good PC, then pick this up, don the black duds of Sam Fisher, and instantly become a fan of the stealth/adventure genre.

Splinter Cell ne nous a pas déçus. On s'attendait à un grand jeu d'infiltration, on est servi. C'est une réussite sur tous les plans : qualité des missions, maniabilité du personnage, variété des décors, graphismes, animation... Un titre majeur que tous les fans de jeu vidéo se doivent de posséder.

Splinter Cell ist auf jeden Fall ein sehr spannendes und anspruchsvolles Taktik-Action Spiel, das mit seiner Spieltiefe, Filmreifer Story und vor Allem mit seiner Grafikpracht besticht. Deshalb ist tagelanger, wenn nicht wochenlanger Spielspaß garantiert. Das heißt: wer Spiele wie Dark Project oder Metal Gear Solid mochte, wird Splinter Cell auf jeden Fall lieben. Auf jeden Fall einen Kauf wert.

Respekt, Respekt! Ubi Soft hat es wieder einmal geschafft eine Tom Clancy-Vorlage perfekt in ein Spiel zu integrieren. Eine packende Story, abwechslungsreiche Missionen, eine glaubwürdige Zukunftsvision und das alles verpackt in wunderschöner Grafik und einer auch ansonsten gelungenen technischen Präsentation. Warum die kanadischen Entwickler aber eine dermaßen einseitige Geschichte erzählen ist mir nicht ganz klar. Die amerikanischen Weltretter – geführt von einem General der aussieht wie der nette Opa von nebenan und einem Mr. „Good Guy“-Präsidenten – gegen das grundsätzlich Böse aus China und Georgien. Erst wenn man die privaten E-Mails der chinesischen Soldaten liest findet man so etwas wie menschliche Züge - wenn beispielsweise die Frau eines Bösewichts ihn bittet ihr zu versichern, dass er an irgendwelchen barbarischen Akten nicht teilnimmt.

Suma Summarium... Splinter Cell jest grą naprawdę godną polecenia. Jest tutaj wszystko, co cechuje najlepsze gry akcji – wyśmienita oprawa audio-wizualna oraz nieprzeciętny klimat. Co prawda można trochę ponarzekać na sztuczną inteligencję strażników, ale nie ma róży bez kolców. Gra ze ‘stajni’ Toma Clancy’ego jest jednym z najlepszych tytułów roku 2003 i na pewno będzie w czołówce w przeróżnych plebiscytach, próbujących wyłonić Grę Roku 2003. Czy wygra – tego powiedzieć nie potrafię. Ale mogę z czystym sumieniem polecić ją każdemu, kto lubi ciekawe i ładnie zrealizowane gry. Rzekłem.

Sie haben manchmal Schwierigkeiten, ein Gurkenglas zu öffnen? Beim Entkorken einer Sektflasche demolieren Sie regelmäßig die Deckenbeleuchtung? Bei Blitz-Eis haben Sie Probleme eine Treppe ohne Sturz zu überwinden? Wenn Ihre Schwiegermutter zu Besuch kommt, schaffen Sie es nicht, unbemerkt aus dem Wohnzimmer zu schleichen? Derlei würde Sam Fisher nicht mehr als ein müdes Lächeln abringen.

Let’s face it. Metal Gear basically invented the stealth sneaker genre. There have been clones and copies, some of them successful, like Hitman. Successful as they may be, none of them really topped Japan’s coveted espionage thriller. Red Storm’s offering, Splinter Cell, a new series under the Clancy name, is the latest to challenge Metal Gear’s dominance.

One of the most popular, most successful, and best looking games for Microsoft's Xbox is now on the PC, and in some ways it's even better than the original version.

Głównym bohaterem SC jest Sam Fisher, agent NSA (National Security Agency), oficjalnie człowiek nieistniejący. Sam to osoba do zadań specjalnych o najwyższym stopniu tajności – w zasadzie można go określić terminem „jednoosobowa armia”. Teoretycznie nie ma misji, której nie jest w stanie wykonać, dlatego też zazwyczaj trafiają mu się zadania typu „uratuj świat”, co udaje mu się zupełnie dobrze. Tym razem Sam musi uchronić świat przed była republiką radziecką – Gruzją – i jej agresywnie nastawionym do świata (w szczególności do USA) prezydentem. Cała gra to ciąg misji związanych z wyjaśnieniem sytuacji w Gruzji, jednak poszczególne etapy rozgrywają się w różnych zakątkach globu.

Il fallait une bonne dose de courage pour s'attaquer à Metal Gear Solid, l'empereur des jeux d'action-infiltration. Et sans doute pas mal de perfectionnisme, tant la barre était haute. C'est pourtant bien le pari qu'Ubisoft est parvenu à réaliser. Pour y parvenir, l'équipe de Montréal a préféré choisir la qualité de finition à l'originalité. Splinter Cell bénéficie d'une réalisation sans faille, tant sur le plan technique que sur celui de la jouabilité. Et de ce point de vue, il ne s'agit rien de moins que d'une révolution, à l'heure où le patching est plus que jamais la norme. Grâce à cette qualité, il peut sans honte s'afficher comme l'alternative U.S. au titre phare d'Ideo Kojima.

Tom Clancy's Splinter Cell is zonder twijfel één van de beste stealth/actiegames op de markt en is een must voor de liefhebbers van het genre. Ook voor de nieuwkomers in het stealth-genre is het een absolute aanrader. De grote variëteit aan bewegingen, gadgets en missies zorgt voor voldoende uitdaging. Kortom, Splinter Cell verdient een plaatsje bij de beste singleplayergametitels ooit.

Splinter Cell to bardzo dobry tytuł znacznie odbiegający od panujących ostatnio standardów gier akcji. Na szczęście nie jest to kolejny bezmyślny tytuł, w którym tylko zabijamy, a wręcz przeciwnie, tutaj się ukrywamy. Mimo upływu trzech lat od daty premiery tej produkcji, nadal zachowuje ona swój wysoki poziom. Gra się bardzo przyjemnie i na pewno się nie nudzi.

Splinter Cell's reputation has preceded it for the release on the PC and deservedly so. It is a very well produced game of considerably quality. The weaknesses present aren't glaring and don't detract much from what is a very good gaming experience. Comparing it to another recent PC release, namely Novalogic's Black Hawk Down, Splinter Cell has a slower and more deliberate pace whereas the former is very much a faster action packed experience. Black Hawk Down has a much shorter single player game, but Splinter Cell has no multiplayer feature for longevity and it's linear design means you'll probably not want to play through it again. If you are thinking about purchasing one of the two basically just think about what style of gameplay you'd most enjoy. Whatever your choice, Splinter Cell will surely provide a satisfying gaming experience.

Splinter Cell jest naprawdę znakomitą grą, produkcją z najwyższej półki. Niektórzy mogą się spierać, że gra jest dość trudna, ale przecież główny bohater, to Sam Fisher, a nie Serious Sam. Nikt nie mówi, że będzie łatwo, tu trzeba poobserwować i dopiero iść przed siebie. Otrzymaliśmy godnego następcę Thief’a, natomiast serii Metal Gear Solid wyrósł groźny rywal. Gra dostaje u mnie 8, 10 nie rozdaję, a 9 odebrała grze liniowość.

Splinter Cell was a great game over all. There were a few things that got annoying after a while but for the most part it was really challenging and once I started playing the game, I couldn’t stop.